Beeldvormingsmodellen

Door de geschiedenis heen en in verschillende culturen zijn er veel manieren waarop men naar een handicap kijkt of gekeken heeft. Grip (2008) onderscheidt vier modellen:

  1.  Moreel (of religieus) model, “Morele en religieuze modellen gaan over zingeving: hoe verklaar je dat de ene mens een functiebeperking verwerft of ermee geboren wordt, en de ander niet? Wat doe je als maatschappij met die mensen en welk effect heeft dat op de persoon met een handicap zelf? […] De talloze religieuze en morele visies op een handicap bevatten naast een verklaring (noodlot, pech/geluk, goddelijke tussenkomst…) ook waardeoordelen. Die kunnen zowel negatief (straf van god, schuld, vloek, maatschappelijke last) als positief zijn (goddelijk, zegen, bovenmenselijk)”.
  2.  Medisch model, “Het medisch model is in het Westen veruit de populairste visie op een handicap sinds de jaren ’70. Een functiebeperking wordt beschouwd als een afwijking die door dokters, hulpverleners en andere deskundigen zoveel mogelijk geminimaliseerd moet worden. Revalidatie staat centraal”.
  3.  Sociaal model,  “Sociale modellen maken een onderscheid tussen functiebeperking en handicap. Iemand kan een beperking hebben van één of andere lichamelijke of geestelijke functie, een handicap wordt dit pas wanneer de samenleving drempels opwerpt, ontoegankelijk is, geen gelijke kansen biedt. Sociale modellen stellen een inclusieve samenleving voorop. Dit is een samenleving die zich aanpast aan personen met een handicap. Mits de nodige aanpassingen kunnen ze [mensen met een beperking] terecht in het gewoon onderwijs, de reguliere arbeidsmarkt enz.”
  4.  Cultureel model, “Het cultureel model erkent de kwaliteiten van de voorgaande modellen en probeert die samen te brengen. Er worden enkele nieuwe accenten gelegd”. Zo wordt bijvoorbeeld gesproken over een handicapervaring. Dit betekent dat iedereen een ander verhaal en een andere beleving heeft van zijn of haar beperking, iedereen is daarmee ervaringsdeskundig. Mensen met een handicap hebben expertise op gebieden die mensen zonder handicap niet hebben. Zo kun je een meerwaarde zijn en een bijdrage leveren aan maatschappelijke analyse en kritiek. Daarnaast wordt binnen dit model gesproken over een handicapidentiteit (het handicap bepaalt mede wie je bent) en een handicapcultuur (bepaalde personen met een handicap identificeren zich met elkaar in termen van een gedeelde ervaring, cultuur en waarden. Een voorbeeld is de dovengemeenschap).

Hierbij het originele document: Analyse voorbij de grens 03-09-2011


Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze site is inclusief cookies. Voor meer informatie zie het privacybeleid. De cookie-instellingen op deze website zijn ingesteld op 'toestaan cookies "om u de beste surfervaring te geven. U wordt niet gevolgd. Als u doorgaat met deze website te gebruiken zonder het wijzigen van uw cookie-instellingen of u klikt op "Accepteren" dan gaat u akkoord met deze instellingen. Meer informatie

De cookie-instellingen op deze website zijn ingesteld op 'toestaan cookies "om u de beste surfervaring mogelijk. Als u doorgaat met deze website te gebruiken zonder het wijzigen van uw cookie-instellingen of u klikt op "Accepteren" hieronder dan bent u akkoord met deze instellingen.

Sluiten