Definities van inclusie op een rij

In deze blogpost vindt u alle definities over inclusie*. Zoals u kunt zien ligt de focus vaak op specifieke, zogeheten ‘achtergestelde doelgroepen’, waarvan ‘mensen met een beperking’ het meest gebruikt is. Inclusie Nieuwe Stijl, ontwikkeld door Anita Hütten, staat voor om iedereen op te nemen in de definitie.

Wilt u weten waarom dat belangrijk is? Lees meer op deze site of neem contact met ons op via het contactformulier en maak een afspraak voor een lezing, training of sparringssessie.

*Bijgewerkt juni 2017

Definitie Inclusie Nieuwe Stijl

  • Anita M.Th. Hütten inclusieadviseur bij T’ik:
Anita Hütten

Inclusieadviseur Anita Hütten

“Inclusie is de situatie waarin iemand geen obstakels ervaart om mee te kunnen doen aan de samenleving.”

“Inclusie betekent dat iedereen ongeacht zijn achtergrond of huidige situatie er als vanzelfsprekend bij hoort. De situatie die ontstaat wanneer iemand ervaart dat hij welkom is en contact kan maken met zijn omgeving.”

Inclusie Nieuwe Stijl gaat nadrukkelijk over insluiting van álle mensen, niet alleen mensen met een beperking of ‘achtergestelde groepen’.

Lees op deze site alles over Inclusie Nieuwe Stijl!

Of bekijk het Inclusiemodel ®.

 

Definities Inclusie (externe bronnen)

  • Marijke Steenbergen, bestuurder van MOVISIE:

“Een samenleving waarin mensen met een beperking op een natuurlijk en vanzelfsprekende wijze kunnen deelnemen aan het maatschappelijk leven, dus aan onderwijs, sport, arbeid en kunst. Het gaat om insluiten in plaats van buitensluiten en om integreren. Het heeft betrekking op alle mensen met een beperking.”  “ Als bestuurders, beleidsmakers en professionals niet vanuit deze verwelkomende en uitnodigende visie werken, blijft een inclusieve samenleving een mooie ambitie, maar een illusie”.

 

  • Van Dale geeft als definitie van inclusie:

“Insluiting, het tegenovergestelde van exclusie”.

 

  •  Wieringa schrijft het volgende:

“Bijna alle burgers van Nederland delen de overtuiging dat ieder mens zelf beslissingen moet kunnen nemen over het leven dat hij of zij leiden wil. Keuzes dienen gemaakt te worden op grond van eigen voorkeuren, overtuigingen en mogelijkheden. Dit recht op zelfbepaling ligt aan de basis van wat we kwaliteit van leven noemen. Bijna alle burgers onderschrijven de stelling “Niemand mag uitgesloten worden van deelname aan de maatschappij”. Uitgesloten worden is niet goed voor het individu (het doet werkelijk fysiek pijn) en uitsluiten is ook niet goed voor de samenleving, is zelfs in tegenspraak met dat begrip; want zij wordt daar zwakker en minder evenwichtig door. Dit recht op deelname noemen we inclusie.”

 

  • Perspectief zegt dat sprake is van inclusie als aan het volgende wordt voldaan:

“Mensen hebben waardevolle persoonlijke en sociale netwerken in de samenleving. Zij maken gebruik van voorzieningen die voor iedereen bedoeld zijn. Zij wonen in de samenleving met mensen waarmee ze zich verbonden voelen. Kinderen en jongeren volgen breed toegankelijk, regulier onderwijs, dat bijdraagt aan hun ontplooiing. Ieder schoolt zich op terreinen waar zijn interesses en ambities liggen. Mensen hebben gerespecteerde werkzaamheden of bezigheden in de samenleving en voelen zich gewaardeerde medewerkers. Zij nemen deel en dragen bij aan het sociale, culturele, religieuze en recreatieve leven in de samenleving (concerten, cafés, clubs, kerken, verenigingen, sportevenementen, etc.). Zij maken gebruik van welzijn- en gezondheidsvoorzieningen in de plaatselijke gemeenschap. Mensen hebben dezelfde rechten, kansen en verantwoordelijkheden als iedere burger, ook op het gebied van trouwen, kinderen krijgen, stemmen, sterilisatie, orgaandonatie, euthanasie, etc.”

 

  • De coalitie voor inclusie stelt dat:

“Inclusie de eenzijdige gerichtheid op de tekortkomingen van het individu naar een kritische analyse van de reguliere omgeving verplaatst, die door haar kenmerken onnodige barrières opwerpt voor mensen met een beperking, waardoor zij onvoldoende in staat worden gesteld hun mogelijkheden optimaal te ontwikkelen”. Daarnaast wordt naar de mening van de coalitie “in termen van het VN-Verdrag met betrekking tot wonen en leven in de samenleving aan de volgende grondbeginselen onvoldoende voldaan: persoonlijke autonomie, non-discriminatie, participatie en toegankelijkheid.”

 

  • Kennisplein Gehandicaptensector:

“Inclusie gaat over het meedoen en erbij horen van mensen met een beperking. Vaak hoor je ook de term inclusieve of gevarieerde samenleving. Een samenleving waar iedereen kan meedoen.”

 

  • Wikipedia (schrijver onbekend):

“Inclusie betekent de insluiting in de samenleving van achtergestelde groepen op basis van gelijkwaardige rechten en plichten. Inclusie staat tegenover validisme. De begrippen inclusie en integratie vullen elkaar aan in de hedendaagse maatschappij. Inclusie wordt gebruikt in het discours rond allochtonen, kansarmen en mensen met een handicap / functiebeperking. Het is een belangrijke topic in de gehandicaptensector, naast recht op arbeid, ondersteuning, non-discriminatie, redelijke aanpassing en positieve actie”

 

  • Tot slot komen Martin Schuurman en Anna van der Zwan in het boek Inclusie, Zeggenschap, Support, tot de volgende definitie:

“Inclusie is een situatie, en ‘toestand’, waarin mensen met een beperking, net als andere mensen, deel uit maken van het leven dat wij met elkaar in onze samenleving leiden. Eigenlijk is er pas echt sprake van inclusie wanneer het geen onderwerp van gesprek of discussie meer is maar een vanzelfsprekend aspect van onze samenleving. Het is dus ook zeker niet een zelfstandig product, zoals het vaak wel wordt gezien. Het is eerder ‘een voertuig dat leidt tot kwaliteit van bestaan’. (Cooper ea., 1999)”

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *